Zestig jaar De Kempengalm: een hechte motorfamilie

DOMMELEN – Zestig jaar na de oprichting is Motorclub De Kempengalm nog altijd springlevend. De motorcross maakte in de loop der jaren plaats voor toerritten, maar de belangrijkste traditie bleef overeind: samen onderweg zijn én samen de club beleven. Gouden jubilaris Ben Wassink vertelt samen met bestuurslid Peter Wilbers over het wel en wee van de Valkenswaardse motorclub.

Door Willem-Jan Schampers

De Kempengalm zag het licht in Luyksgestel. Ben: “Toen in 1966 werd gestart, waren de leden vooral bezig met motorcross. Er waren enkele leden die zelf crossten en daarnaast mensen met een toermotor. Er werden wedstrijden georganiseerd en ze waren aangesloten bij de Nederlandse Motorsportvereniging, de NMV. Later werd dit de Koninklijke Nederlandse Motorrijdersvereniging. Ik ben in 1976 lid en werd meteen baancommissaris. Tussen 1979 en 1995 was ik secretaris.”

De Kempengalm groeide door de jaren een uit tot een actieve vereniging, die niet alleen wedstrijden hield, maar ook een belangrijke rol speelde binnen het lokale verenigingsleven. Volgens Ben was de saamhorigheid in Luyksgestel in die jaren groot. “Mensen waren vaak lid van drie of vier verenigingen en stonden voor elkaar klaar. Dat was toen heel gewoon. Die verbondenheid is eigenlijk altijd een rode draad binnen onze club gebleven.”

Ontwikkeling

De motorclub was bijvoorbeeld betrokken bij de feestelijke intocht van burgemeester Frank Houben in 1968. Een jaar later werkte De Kempengalm mee aan de organisatie van de Dans-, Bier- en Wijnfeesten in het Openluchttheater. Ook op motorsportgebied liet de vereniging van zich horen. Er werd samen met motorclub Luyksgestel een nieuw crossterrein aangelegd en er werden jeugd- en regiocrossen om het Nederlands kampioenschap gehouden.

Maar de tijden veranderden. Motorcrossbanen verdwenen en steeds meer bossen werden afgesloten voor motorsport. De Kempengalm verlegde daarom geleidelijk het accent naar het toer- en recreatief motorrijden. Ben maakte die hele ontwikkeling mee. In vijftig jaar veranderde veel, maar volgens hem is het karakter van de club hetzelfde gebleven. “Het gaat niet alleen om motorrijden. Het sociale aspect is minstens zo belangrijk.”

Vergrijzing

De club telt momenteel ongeveer zeventig leden. Een groot deel rijdt nog actief, anderen hebben inmiddels geen motor meer, maar blijven wel betrokken bij de vereniging. Peter Wilbers: “Ze bezoeken de contactavonden en feestelijke bijeenkomsten. De vergrijzing is wel een aandachtspunt. Jongeren kiezen minder vaak voor een traditionele motorclub. “Ze spreken tegenwoordig met twee of drie vrienden af en rijden samen naar de Eifel. Met een telefoon en een routeplanner hebben ze hun route zo gevonden.”

Volgens Peter is hierdoor de behoefte om lid te worden van een vereniging veel minder geworden.” Tegelijkertijd ziet De Kempengalm veel zogeheten ‘heropstappers’. Mensen die na een drukke periode met werk en gezin opnieuw op de motor stappen. “Die groep tussen de 55 en 75 jaar is behoorlijk groot”, benadrukken Peter en Ben.

Samen onderweg

Sinds vele jaren heeft De Kempengalm haar thuisbasis in café-zaal Dommelstroom in Dommelen. Hier komen de leden iedere eerste dinsdag van de maand bijeen. Daarnaast zijn er maandelijkse toertochten, familieweekenden, winteractiviteiten en de jaarlijkse Koperteutenrit, waaraan motorrijders van buiten de club kunnen deelnemen. Ook verkeersveiligheid krijgt aandacht. Zo worden soms deskundigen uitgenodigd om de leden bij te praten over veilig motorrijden. Ben legt uit waarom: “Ook als je al vijftig jaar rijdt, kan het goed zijn om je rijgedrag weer eens onder de loep te nemen.” Het zestigjarig bestaan wordt zaterdag gevierd met onder meer een fietstocht, een gezamenlijke maaltijd en muziek bij Dommelstroom. De motor blijft het bindmiddel, maar De Kempengalm is na zestig jaar vooral een vereniging van mensen. Peter: “Je hoeft niet altijd mee te rijden om bij de club te horen. Dit maakt De Kempengalm bijzonder.”