Mijmeren over Ginneve, deel 4

Tot de oudste nederzettingen van Valkenswaard kan ook Geenhoven worden gerekend. Gelegen tussen de Dommel, Eindhovenseweg en Sportpark D’n Dries. In de dertiende eeuw woonden er al mensen. Peter van der Palen, zelf woonachtig aan de Carolusdreef, dook in de geschiedenis van ‘Ginneve’ en schreef – speciaal voor het Valkenswaards Weekblad – een serie over dit bijzonder stuk ‘Valkeswird’.

Waar nu de ‘Zoete Inval’ staat stond tot 1968, boerderij-café van Driek (1883) en Leen van Hoof (1893). Driek was boer (varkens, koeien, kippen) en nam in 1916, drie jaar gehuwd toen, de aloude herberg op Geenhoven 52 over. 
Weinig mensen hadden zelf telefoon in die tijd. Leen van Hoof wel. In het café werd meestal ’s avonds de Rozenkrans gebeden, als er in de buurt iemand ernstig ziek was of op sterven lag. Of ‘bediend’ was door de pastoor.
Als er zitplaats te weinig was, werden er planken op de stoelen gelegd, om zo iedereen te kunnen laten zitten.

Leen had ook een paard, ‘Poet’ genaamd, om met paard en wagen gier op te halen, dat later over het land werd uitgereden. Ook werd meel opgehaald op het station van Valkenswaard, om dit vervolgens af te leveren bij ‘de Coöperatie’, op de hoek van de Fabriekstraat/Beelmanstraat. Daar werd er onder meer brood van gebakken. 

Drama

Er was nog wel een drama met het paard, tijdens een zandtransport. 
Op de Geenhovenseweg, bij de onbewaakte overweg, werd het dier geschept door de stoomtrein uit Eindhoven. Ondanks een oorverdovend waarschuwingssein. Het paard moest helaas worden afgemaakt. Leen was erg kwaad. Ze kon dan heel goed vloeken: ‘God hier en ginder!’ Toch was het een goei vrouwke. Aan de huidige Distelstraat wordt ze nog herinnerd door het ‘Leen van Hoofpad’.

In 1963 waren Driek en Leen vijftig jaar getrouwd. Dit heugelijke feit werd gevierd met een groot, meerdaags feest in hun café. Onder de gasten waren pastoor Van Oort van de Sint-Josephparochie, kapelaan De Rooy, burgemeester Van Hellenberg-Hubar en harmonie UNA. Een jaar later werd het café verkocht aan de gemeente en in 1968 mocht de brandweer, onder grote publieke belangstelling, het café en de boerderij – door middel van een brandweeroefening – slopen en zo aan hun einde brengen…

Leilinden

Het deed Leen veel verdriet, dat ze haar zaak moest opgeven en haar woning uit moest. Ze overleed, na een ziekbed, op 81-jarige leeftijd. Dit gebeurde op 8 december 1974, in het St. Josephziekenhuis in Eindhoven. Driek was al in 1970 overleden, op 87-jarige leeftijd. 
Van de vier leilinden, die op een rij voor het het café stonden, zijn er drie in een driehoek voor ‘De Zoete Inval’ herplaatst. Een van de bomen sneuvelde. Cor Meulendijks vroeg aan de gemeenteopzichter Wout de Wit of hij een stuk mocht hebben. Hij maakte er vervolgens een grote kaarsenstandaard van.

‘Dries’

Geenhoven had ook een ‘dries’: een driehoekig plein met eikenbomen en waterkuil. Op d’n dries werd ook de was gebleekt. En dan had je nog de ‘Holenweg’, de ‘Hollenweg’ of het ‘Geenhovenpad’. Allemaal namen voor dezelfde weg, die Geenhoven verbond met ’t turp (dorp) van Valkenswaard. Of de Woldersendijk, waarover men vanaf Geenhoven naar Waalre ging. Deze weg is pas na 1940 verhard.

Bronnen:

- Bots J. en Melotte H., ‘Van Wedert tot Valkenswaard (1997)
- Gemeente Valkenswaard
- Canon van Valkenswaard
- Noud Jonkers
- Sien van Hoof