
Gerard en Lies vieren diamanten huwelijk
Algemeen 326 keer gelezenVALKENSWAARD - Gerard en Lies Sprengers uit Valkenswaard zijn zestig jaar getrouwd. De humor is nooit ver weg bij het actieve stel, dat op 16 februari 1966 in het huwelijksbootje stapte.
Door Roy de Leijer
Gerard (89) is een geboren en getogen Valkenswaardenaar en is de middelste van zeven kinderen. Bij Lies (87), die het levenslicht zag in Nijmegen, hadden ze vijf kinderen. Ze groeide op bij nonnen in Arnhem. Lies: “De zusters hebben me vanaf mijn derde opgevoed. Ik heb mij er altijd thuis gevoeld.” De nonnen staan prominent op de trouwfoto’s van het diamanten bruidspaar. Voor hun verkering en later voor het huwelijk moest Gerard toestemming vragen aan de moeder-overste van de orde. “We hebben daarna altijd contact gehouden”, zegt Lies.
De eerste ontmoeting vond plaats in Nijmegen, waar Gerard studeerde voor internationaal jeugdleider. In een café, dat hij met medestudenten bezocht, ontmoette hij Lies, die daar met een groepje collega’s op stap was. Gerard: “Toen wij een rondje wilden geven, zeiden ze dat we erbij moesten komen zitten.” Na een tijdje ontstond er een hechte klik.
Het stel trouwde op 16 februari 1966 voor de wet. Het kerkelijk huwelijk vond plaats op 22 april 1966. “We zijn toen vanuit Valkenswaard met een bus naar Arnhem gereden”, zegt Gerard, die Lies op zijn Zündapp mee op huwelijksreis nam.
Het jubilerende bruidspaar is trots op hun zoon en dochter. Ze hebben twee kleinkinderen en een ‘bonus-kleinkind’. Gerard en Lies zijn niet van het stilzitten. Nog steeds niet. Als EHBO’er hebben ze zich jarenlang bij tal van verenigingen, scholen en activiteiten ingezet.
De bruidegom kookt en doet de was. “Ik hoef niets meer te doen” zegt Lies lachend. Gerard: “Ik wilde eigenlijk voor bakker of kok leren, maar dat mocht ik niet van mijn vader. Op mijn dertiende regelde hij voor mij een baan bij sigarenfabriek Willem II.”
Na 25 jaar belandde hij in de WAO. “Een specialist zei dat ik nooit meer kon werken”, aldus Gerard, die later na een herkeuring weer aan de slag kon. Hij zorgde nog jarenlang voor het onderhoud van vloeren bij verschillende gebouwen van de Technische Universiteit in Eindhoven. Lies runde thuis het gezin. Toen de kinderen oud genoeg waren, werkte ze nog vele jaren als huishoudster.
Na zijn pensioen leerde Gerard ‘computeren’ en houtsnijden. Zijn echtgenote gaat met veel plezier naar zorgboerderij De Kuijkhoeve. Ze houdt van kienen en puzzelen.
Gerard en Lies hebben zelf nooit autogereden. Ze deden alles te voet of met de fiets. Wel geniet Lies als passagier van autoritjes door de omgeving. Dat zijn voor haar echte uitstapjes.















