Anton Ederveen neemt afscheid als burgemeester ‘Brigit en ik zijn voor altijd verankerd in Valkenswaard’

VALKENSWAARD - Druk, druk, druk. Het lijkt wel alsof de agenda van Anton Ederveen voller is dan ooit. De laatste weken voor zijn afscheid als burgemeester van Valkenswaard zijn volgeplempt met allerlei afspraken. Niet alleen interviews en gesprekken met ambtenaren staan op het programma, maar vooral ook een ‘rondje door de gemeente’, om gedag te zeggen tegen verenigingen, organisaties en individuele bewoners.

Door Willem-Jan Schampers

“Volgens mij hebben ze het expres gedaan”, lacht Ederveen (54). “Die hebben gedacht: ‘nu gaan we hem eens écht aan het werk zetten!’. En dan meer serieus: “Het zijn inderdaad hectische weken. Tijdens de carnavalsvakantie heb ik natuurlijk ook de tijd genomen om te genieten, maar ik heb ook nog gewoon gewerkt. En nu ben ik bezig met mijn afscheidstournee. Het is redelijk uit de klauwen gelopen. Haha! Nooit gedacht dat er zoveel mensen nog een praatje met me wilde maken. Ik ben er trots op dat ik van deze gemeente achttien jaar burgemeester heb mogen zijn.”

Natuurlijk is er een officieel moment in de gemeenteraadsvergadering en komt er een Valkenswaardse avond voor alle relaties, maar Ederveen wilde toch vooral afscheid nemen van ‘de mensen met wie hij zoveel jaren heeft doorgebracht’. “Dus ik heb gezegd: ‘stuur mij maar de wijk in’. We rijden kriskras door Valkenswaard, Dommelen, Borkel en Schaft. We hadden geteld op één weekend, maar inmiddels zitten we op vier of vijf dagen! En het enthousiasme is groot.”

Mensenmens

Het is Anton Ederveen ten voeten uit. In de afgelopen achttien jaar heeft hij als burgemeester zeker niet alleen maar vrienden gemaakt, maar iedereen omschrijft hem wel als een ‘mensenmens’. Iemand die zich graag onder de inwoners van Valkenswaard begeeft en nooit te beroerd is om iemand te woord te staan. “Vandaar dat ik deze manier van afscheid nemen zo bijzonder vind. Mensen kunnen zelf invulling geven aan onze ontmoeting, in plaats van dat ze in de rij moeten gaan staan om mij een hand te geven. Ook die gelegenheid is er uiteraard, maar past eigenlijk minder bij mij.”

“Ik ben niet alleen burgemeester, maar ik ben ook gewoon Anton”, gaat hij verder. “Met mijn eigen stijl. Volgens mij ben ik niet erg ingewikkeld in de benadering. What you see, is what you get. Zo heb ik altijd gefunctioneerd en wil ik ook graag afscheid nemen. Toen ik hier begon, was ik de jongste burgemeester van Nederland. Dit was een bewuste keuze van Valkenswaard. Misschien hebben de mensen best even moeten wennen. Ik kwam vanuit de Amsterdamse politiek, maar was en ben gewoon een jongen uit Venray. Vandaar ook dat ik me hier meteen thuis voelde.”

Mooi geweest

Wie zo met Ederveen aan tafel zit en hem honderduit hoort praten over zijn liefde voor Valkenswaard, krijgt niet het idee dat zijn afscheid als burgemeester nadert. “Inderdaad heb ik in eerste instantie aangegeven dat ik in was voor nog een termijn, maar eigenlijk was ik er nog niet uit met het thuisfront. Toen Brigit zei: ‘Is het eigenlijk niet mooi geweest na achttien jaar?’, ben ik daar wel serieus over na gaan denken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de gemeente Valkenswaard. En dit heeft niks te maken met de bedreigingen uit het verleden of de minder leuke kanten van het burgemeesterschap (lees: het gedwongen afscheid van wethouder Theo Geldens, red.).”

Wat straks een voordeel is, aldus de ‘gelukkige’ zelf, is dat hij volgend jaar tijdens carnaval gewoon kan blijven hangen. “Daar heb ik wel eens met mensen over gehad. Als het nu (te) gezellig wordt, ga ik naar huis. Want hoe leuk ik het ook vind om mee te feesten, je kunt aan het eind van de avond geen carnavalsvierder om de nek van de burgemeester hebben hangen. Dat gaat niet… Ik ben nu immers nog ‘Anton, komma: onze burgemeester’. Daar moet ik wel rekening mee houden!”

Kinderburgemeester

Als Ederveen terugkijkt op de afgelopen achttien jaar noemt hij het ‘waanzinnig’ wat hij heeft mogen doen als burgemeester van Valkenswaard. “Het idee van kinderburgemeester komt uit mijn koker en heeft inmiddels in heel veel gemeenten navolging gekregen. Ik vind het hartstikke mooi om te zien hoe die kinderen zich hebben ontwikkeld en inzicht hebben gekregen in de lokale politiek. En wat zij – als ze dat willen – kunnen betekenen voor mensen.” Grinnikend: “Ik ben precies op tijd gestopt, zodat mijn zoon Teun straks kinderburgemeester kan worden. Twee burgemeesters in één huis kan immers niet!”

Hij had nooit gedacht dat hij zo lang op dezelfde plek burgemeester zou blijven. “Als je mij aan het begin van mijn carrière had gezegd dat ik hier achttien jaar zou blijven, had ik dit niet geloofd. Ik zit nu zelfs in de top 3 van langstzittende burgemeesters in één gemeente. Ik heb echter nooit de aandrang gehad van tomeloze ambitie om burgemeester in een veel grotere gemeente te worden. Mijn drijfveer is altijd geweest: ‘Doen wat ik leuk vind’. Dit heb ik hier achttien jaar lang mogen doen. Met de zegening dat de gemeenschap en het dorp hetzelfde bleven, maar er qua dynamiek wel geregeld wat veranderde.”

Strieper

Ederveen doelt dan niet alleen op gebeurtenissen binnen Valkenswaard – zoals een nieuwe gemeenteraad en de verschillende vraagstukken en ontwikkelingen in het centrum, maar ook externe zaken. “We behoren tot de slimste regio van de wereld en hebben een rol in Brainport. Ik heb als vertegenwoordiger van Valkenswaard en de A2-gemeenten hierin een bijdrage proberen te leveren. Wat me is bijgebleven van eerdere sessies met bewoners en ondernemers, is de quote ‘Een Strieper klapt met zijn handen in de zakken’. We hoefden niet zo nodig voorop te lopen.”

Tegelijkertijd ziet de scheidend burgemeester dat ‘zijn’ Valkenswaard in de regio ook een bijzondere positie inneemt. “Met al onze bijzondere evenementen – denk aan het Vogelverschrikkerfestival, de Corso en Ameezing Buiten, horeca, winkels, toerisme, recreatie en natuur zijn we een opmerkelijke gemeente! Dit wordt inmiddels ook onderkend en omarmd, maar in het verleden was dit zeker niet zo. Dat ik een rol heb mogen spelen in die verandering, stemt me bijzonder tevreden. Natuurlijk was niet alles in de afgelopen achttien jaar hosanna, maar daar ben ik wel trots op.”

Toekomst

De klus in Valkenswaard was de eerste klus van Ederveen als burgemeester. “Het is me goed bevallen, al heb ik wel veel zelf moeten ontdekken en ervaren. Er is immers geen opleiding tot burgemeester. En als je wordt benoemd, ben je het ook meteen. Er is geen inwerkperiode. Ik had ervaring als gemeenteraadslid en als wethouder, maar burgemeester zijn is toch iets heel anders. Wat het moeilijkste was? De eenzaamheid van het ambt, in de momenten met hoge emoties. Bijvoorbeeld in de coronatijd, toen ik mensen aan de lijn had die afscheid moesten nemen van hun partner, zonder dat ze erbij mochten. Hartverscheurend.”

Hoe zijn toekomst er na 18 maart eruit ziet, is niet duidelijk. “Er zullen best wel mensen zijn die de vlag uitsteken, omdat ik stop en die kan ik geruststellen. Ik word immers nergens anders meer burgemeester! We willen namelijk heel graag in Valkenswaard blijven wonen en dat kan dan niet. Wat ik ga doen, weet ik nog niet. Hardcore bedrijfsleven is niks voor mij. Openbaar bestuur, veiligheid of leisure lijken me wel iets. Maar bij alles geldt: ‘Brigit en ik zijn verankerd in Valkenswaard’. Mijn opvolger mag nu verder bouwen aan deze prachtige gemeente. Ongetwijfeld op een andere manier dan ik heb gedaan…”