Van straat tot straat: Maron Janssen loopt heel Eindhoven en Waalre uit
AlgemeenEINDHOVEN/WAALRE - Maron Janssen is een vervend hardloper op de atletiekbaan van de Eindhovense atletiek vereniging Astrix. Om zijn conditietraining te verbeteren zocht hij een nieuwe uitdaging en besloot een stratenplan uit te zetten waar hij ging hardlopen. Zijn eerste doel was de gemeente Waalre. In 2024 had hij na 6 maanden 368 straten in Waalre afgelegd en 600 van de 2700 straten in Eindhoven. Hij had de smaak te pakken en besloot ook in Eindhoven in de straten te gaan hardlopen. Op zaterdag 28 maart haalde hij zijn doel.
Door Wilma Stofmeel
Die eerste 600 straten lagen in Zuid Eindhoven. Voor Maron was dat nog gemakkelijk om naar toe te gaan. Maron: “Ik wilde proberen om mijn plan af te krijgen, maar Noord Eindhoven was verder weg, zeker als ik er met de fiets naar toeging. Dat kostte dan een hoop tijd. Gaandeweg kwam ik dichter bij mijn doel en werd ik meer gemotiveerd. Het werd steeds meer een spel voor mij om mijn doel te halen.
Voordat Maron naar Waalre verhuisde, woonde hij tot zijn twaalfde in Eindhoven. Hij had al veel van de stad gezien. Toch werd hij op zijn tochten nog aangenaam verrast. Maron: “Ik wist al veel mooie plekjes zoals Strijp S en de parken, maar ik heb ook nieuwe ontdekkingen gedaan. Bijvoorbeeld in de wijk Groenewoud in Woensel West, daar vind je hele mooie Graffiti Street Art. Het is de moeite waard om het een keer te gaan zien. In Woensel waren mooie plekken waar het prettig voelde om te lopen. Meerhoven bij het vliegveld was heel leuk. Alles is er mooi en nieuw, het groen is verweven met de wijk. Bij Kasteel Eckart kwam ik voor de eerste keer.”
Maron maakte onderweg weleens contact. “Toen ik op Eckart liep werd ik door de bewoners daar altijd aangemoedigd. Soms keken de mensen me gek aan wanneer ik voor de zevende keer voorbij kwam. Dan vroegen ze of ik de weg kwijt was. Dan toonde ik mijn stratenkaartje en legde ik uit waar ik mee bezig was. Ze vonden dat ik goed bezig was en wensten me succes. Een lid van de lokale lopersgroep Blixemsnel volgde mij op mijn app en zag dat ik bij hun in de buurt bezig was. Hij vroeg of ik een keer met zijn groep wilde meelopen. Daarop gingen we met vijftien man hardlopen in Blixembosch, dat was super leuk. Een aantal van die groep loopt 28 maart het laatste stuk met mij mee.”
Hardlopen op de atletiekbaan en rennen door de straten, dat verslijt nogal eens schoenen. Maron: “Ik heb bijna vier paar duurloopschoenen in drie jaar versleten. Eigenlijk heb ik vaak te lang doorgelopen en was het profiel helemaal weg. Onderweg waren er soms modderige stukjes, bijvoorbeeld langs de Dommel. Daar was het glibberig en had je kans om weg te glijden. Op de moeilijke stukken wandelde ik dan. Als arme student kan ik natuurlijk niet elke drie maanden een paar schoenen kopen.”
Niet alle straten waren toegankelijk, bijvoorbeeld bij bedrijven. Maron: “Bij het DAF terrein probeerde ik of ik daar mocht lopen, maar ik kwam er niet door. Dat sloeg ik dan over. Verder liep ik alles, behalve doodlopende straten. Meestal hielden mensen hun hond aan de lijn, maar laatst werd ik door een hond die uit een huis kwam, achterna gezeten. Ik wist niet wat ik moest doen, ik schreeuwde naar hem, maar hij ging niet weg. Dat was wel even spannend. Gelukkig kwam het goed.
Nieuwe straten
Ook slecht weer hield Maron niet tegen. “Ik heb met sneeuw gelopen en in de regen. Soms liepen er atletiekvrienden mee wanneer ik bij hun in de buurt was. Ik heb ze weten te motiveren om in hun eigen dorp hetzelfde te gaan doen. Na zaterdag ben ik klaar, misschien dat ik nu verder ga met Valkenswaard of Veldhoven. Ik weet het nog niet.”