Processed with VSCO with f2 preset
Processed with VSCO with f2 preset (Foto: )

Vrij zijn

  Column

Gisteren mocht ik het bevrijdingsconcert op de Markt presenteren. Bij zo'n term als een 'bevrijdingsconcert' wordt vaak gedacht aan vroeger. Aan de oorlog. Dat was gisteren ook de tendens en de sfeer. Niet gek en ook helemaal niet erg. Een concert, met prachtige muziek, op een mooie plek met nog mooiere mensen: het was emotioneel. Ikzelf denk bij emotie altijd aan negatief. Gisteren bewees beslist het tegendeel.

75 jaar geleden werd Valkenswaard bevrijd. Waar velen denken dat dit als een volslagen opluchting kwam, ging dit tóch net even anders. In Valkenswaard is nog nooit zo hard gevochten als op de dag van de bevrijding. Een bevrijding die niet als bevrijding voelde. Mensen waren bang. Mensen raakten gewond máár mensen werden bevrijd van onderdrukking. Dat is een voorrecht waar wij al 75 jaar van kunnen en mogen genieten.

Gisteren vierden we die vrijheid. Doordat mensen de vrijheid vieren wordt er veel nagedacht over het verleden; een verleden waar dus niet iedereen even blij van wordt. Die onvrede kun je op twee manieren omzetten. Je kunt boos worden op de situatie destijds. Je kunt verdrietig worden om de gevolgen. En ik weet dat het te rationeel is om te zeggen maar "dat werkt niet." Het is een mechanisme dat bij mensen automatisch tevoorschijn komt. Maar die onvrede kan ook leiden tot iets positiefs.

Het kan leiden tot het vieren van de andere kant van de medaille. We vieren dat we vrij zijn en af zijn van die oorlog. We vieren dat we vrij mógen zijn en dat dat een groot goed is. De vrijheid waar wij in deze tijd van mogen genieten is iets waar we trots op mogen zijn. We horen vaak slecht nieuws over oorlogen in het Midden-Oosten, rebellen in Afrika en guerrilla-oorlogen in Zuid-Amerika. Dit wekt een gevoel van onveiligheid op.

We leven echter in de veiligste en meest vrije periode van de afgelopen eeuwén. We mogen vrijwel alles zeggen wat we willen. We mogen schrijven wat we willen. We mogen doen wat we willen en bovenal, we mogen zijn wie we willen zijn. Dat vinden we misschien normaal en logisch. Als we echter kijken naar 75 jaar geleden is dit helemaal niet zo normaal te noemen.

'Vrijheid een voorrecht waar we al 75 jaar van genieten'

Dat vieren we vandaag de dag. We vergeten het stoffige en negatieve verleden niet. We herdenken het wel. We vieren dat we het achter ons hebben gelaten en we vooruit kúnnen kijken. Met dat vooruit kijken zien we ook problemen opdoemen zoals het milieu, armoede en sparen. Het feit dat we naar deze problemen mogen en kunnen kijken is het mooie. We hebben de mogelijkheid om ons druk te maken en oplossingen te vinden voor de toekomst. Een toekomst die we hebben, omdat we vrij zijn.

Meer berichten