Foto: Rens van den Elsen

Vaderdag

  Column

Het hi hil wa uren werk gekost mar de buxusheggen in munne vur-en aachtertuin zen gered van de buxusmotten. Ze komme wir schòn op kleur. Zelfs de eksters, kraaien en koolmeesjes kropen in de buxus um de wùrmpkes te vangen. En da is, mede daor dur, de redding van de buxus geweest. Mensen die langs gefietst komme vraogen hoe da ons gelukt is. Hillemaol zonder vergif of andere chemische rommel, mar hil veul tijd en geduld hebbe. Normaal zouw un koolmeesje wegvliegen as er un ekster of kraai in de buurt was. Nouw zàte ze gewoon saome in de buxus heg um wùrmpkes te vangen. Ieder vur zun eige, zonder bang te zen vur mekaor. Da is toch geweldig. Wa kende toch genieten van zulke momenten. Het zen vaak de kleine dingen die 't doen. Nog steeds zitte ze op de loer, dus ik laot ze gewoon doen. Afgelòpe zatterdag waar ik nao lange tèd wir us bij Koppelmans. Saome mee munne zoon bluumpkes haolen vur 't graf van manlief. Het waar druk op 't kerkhof. Mensen, mee bakken vol bloemen, liepen af en aon. Want mee Vaderdag moeten toch òk de overleden papa's in de bluumpkes worre gezet. Mun kleinkeinder hadde op school òk wa gemaokt vur hun papa. Natuurlijk moesse ze da efkes vertellen aon mij. "Oma, nie zegge tège papa, da mag ie nie weten", zee munne oudste kleinzoon. "Da is un verrassing oma". Ze konne er zatterdagavond nie van slaope. Om zes uur zondagmèrgen stònne ze al aon 't bed van hun papa. Dus da waar unne lange dag vur papa. Want slaope da kwam er nie mir van. En zo zal Vaderdag in hil veul huisgezinnetjes in Valkeswird zen geweest. Vruuger dan moesse we op inne dag nar twee vadders. Urst rèje we nar mènne vadder in Haopert. Wij woonde langs opa en oma. Daor kwam de hille familie en neven en nichten nar toe. Da waar altèd hil gezellig. Daarna gingen we nar mun schoonvadder in Valkeswird. En da waar òk hil gezellig. Ja en dan waar de Vaderdag wir vur un jaor voorbij.

Treeske van de Zeelberg

treeske4@gmail.com

Meer berichten