Foto:

Maart roert provinciale staat

  Column

Maart is een druk maandje als je het mij vraagt. We hebben een aantal klimaatmarsen gehad, waaronder de grootste op 10 maart in Amsterdam, en de verkiezingen van de provinciale staten en de waterschappen staan woensdag op het programma. We worden met z'n allen doodgegooid met droge informatie over wat de komende verkiezingen nou eigenlijk inhouden.

Maar een groot agendapunt wordt eigenlijk helemaal vergeten: het klimaat! Er zijn verkiezingen voor de waterschappen. Deze gaan het ontzettend moeilijk krijgen met het indelen van watervoorzieningen in de toekomst. In verband met enorme droogte (afgelopen zomer was daar een goed voorbeeld van) komt er grote druk te staan op het water wat we hebben, en waar dat voor gebruikt zal worden. Er is een duurzaam beleid nodig om in de toekomst aan de vraag van water te kunnen voldoen. Naast deze verkiezingen zijn er ook Provinciale Statenverkiezingen.

Eerste Kamer

Hier kiezen we voor het bestuur van de provincie, maar indirect ook voor de indeling van de Eerste Kamer. Die Eerste Kamer neemt besluiten over wetsvoorstellen van de Tweede Kamer, en juist dit is heel belangrijk om bepaalde belangrijke wetten er doorheen te krijgen, lees hier 'het klimaatakkoord'. Uw stem kan ervoor zorgen dat er mensen op die zetels in de Eerste Kamer terecht komen, die denken aan later en niet alleen aan het politieke landschap nu. Dat is ook waar we met z'n allen naartoe moeten. Een visie die niet beperkt blijft bij de komende vier jaar, maar een visie die rekening houdt met een verdere toekomst.

Ik begrijp dat dit lastig is. Ik heb zelf ook moeite met het voorspellen van de toekomst. Erger nog, ik denk dat helemaal niemand dat kan. De toekomst is relatief en we kunnen niet altijd weten waar het schip zal stranden en óf het überhaupt wel zal stranden. Laten we hopen en ervoor zorgen dat dat prachtige schip waar we met z'n allen op varen, niet ten onder gaat want we zitten allemaal in hetzelfde schuitje; een schuitje met een klimaatprobleem als zwaarste anker. Het is op zich een mooie gedachte dat we het samen moeten doen en dat we een collectieve beweging in gang moeten zetten.

Van de andere kant hoor ik vaak geluiden als 'ja, maar als ik de enige ben die iets goed doet, dat maakt toch allemaal niks uit…'! Ik snap deze gedachte en waarom zou u überhaupt iets doen? Waarom zou een boer zijn veestapel verkleinen als Eindhoven Airport blijft groeien? Waarom zou u minder vlees gaan eten als de buren zeven dagen per week de barbecue aan hebben staan? Het is heel makkelijk om de verantwoordelijk af te schuiven op anderen of op de grote bedrijven. U moet echter niet vergeten dat de acties die u doet, anderen kan inspireren en hen hetzelfde kan laten doen.

Hoop

Er is maar een juist antwoord op deze vragen: 'hoop'. Het is onduidelijk waar we in de toekomst zullen staan. Heeft al die 'klimaatonzin' wel echt zin? Heeft het wel zin om minder vlees te eten? De onvoorspelbaarheid van de toekomst geeft mij hoop. We kunnen niet invullen hoe die toekomst eruit gaat zien. We kunnen hem wel proberen te schrijven; met een schoon, klimaatneutraal en toekomstgericht handschrift.

Meer berichten