Foto: Rens van den Elsen
Column Treeske

Donkere dagen

  Column

Het waar mèr un saai en donker wiekend. Mar ja, die donkere daogen hedde gewoon in dezen tèd. En as ge daor in meegaot, ja dan kende welus wa somber worre.

Van veul mensen heur ik da ze nie tège die donkere daoge kannen. Ik heb daor eig'lijk nie zoveul last van. Mar as ik nar mun kiepen kèk, die hebbe dur, denk ik, wel un bietje last van. Ze zitte d'n hille dag zomar wa op hun stòkske en dur zit weinig lève in. Af en toe gao ik dan us nar buiten en verwen ze mee lekkere snoepzaadjes. Dan worre ze wel wir efkes wa actiever. Toen het nog lekker wèrm weer waar, zat ik regelmatig buiten en da vonne ze gezellig. Mar mee dieje kouw, gaode nie zomar op un stoeltje bij de kooien zitte. Misschien us efkes, mèr gin urenlang.

En dan moette weten da de echte kouw nog moet komme. Vur mèn kiepkes is 't efkes wennen, want het is hunnen urste winter. 'Avonds gaon de krielkiepkes al um vijf ure op stok. Ze hebbe zun soort van 'appartementenkooi' wor iedereen zun eige hòkske het. De grotere kiepen hebbe òk un slaopkooi, mar daor gaon ze nie inzitte. Ze blève liever buiten. Ik kan ze nie dwingen um nar binne te gaon. Dus ze zalle 's nachts wel vuulen da ze un kouw kùndje krège.

Mar ja, daor kiezen ze zelf vur. Lèst heurde ik da steeds meer mensen kiepen in hun tuintje houwe. Ze zouwe dur òk wel gèr un haontje bij willen, mar da wordt afgerajen. Die brengt teveul geluid mee vur de buurt. Daor weet ik over mee te praoten. Toen wij vruuger in Dommelen woonde hadde wij òk kiepen in d'n tuin. Die hadde we gekrège van unne boer. We moesse wel 't haontje meenemen, die heurde bij die kiepkes, zee hij. Wij freet op huis aon. Het waar schòn um te zien. Alleen da haontje is er nie lang geweest. Want 's mergus um vijf ure begon hij al te kukelen. En da vond de buurt wel wa te vruug.

Treeske van de Zeelberg

treeske4@gmail.com

Meer berichten




Shopbox