Foto: Rens van den Elsen
Column Treeske

Witte nog

  Column

"Treeske hedde gij òk zunne last mee het verzetten van de klok", vroeg unne mens van de week. "Ied're keer as 't wir zo wijd is, ben ik gewoon un paor daoge van slag. De urste paor daog zit ik 's merges veulste vruugte aon de keukentaofel. Terwijl ik anders mee moeite mun bed uit kom. Munne koffie smaokt nie en ik kan nie op gang komme.

Zouwe daor meer mensen last van hebbe". Ja, daor kan ik gin antwoord op gève, ik heb daor gin last van. Ik ben 's merges wel vruuger wakker, mèr och, dan is d'n dag òk wa langer. Zondagmiddag kwam munne kleinzoon kèke of mun klokken allemaol op de goeie tèd stonne. Op school hattie verteld da oma Valkeswird hil veul klokken ha. Dattie me darrum 'klokken-oma' noemt. Schòn hè? In ieder geval zal ik zurgen dattie hil vruug klok kan kèke. Nouw moet ie urst leren veters strikken. Da's nie 't hèndigste werkske. Da weet ik nog van vruuger. Toen hadde alle schoenen nog veters. En de nonnekes van de kleuterschool hadde ginne zin um ied'ren dag de veters van alle keinder te strikken. Ons vadder ha thuis un plènkske gemaokt mee twee gaotjes er in. Daor gingen dan de veters dur en zo kon ik leren strikken.

Slim van ons vadder hè? Misschien unne tip vur ouders um hun kiendjes veters strikken te leren. Gelukkig hedde tegeswoordigs bekant gin veterschoenen mir. Mar toch staot strikken op de kleuterschool nog op het leerlijstje. Wel schòn, um as oma, op un afstandje te kèke hoe da nouw allemaol op school gao. As ge ziet wa ze nouw op de kleuterschool al allemaol weten. Da wiesse wij vruuger in de twidde klas nog mar amper. Mar afijn. Vruuger is vruuger en nouw is nouw, mam, zegt munne zoon altèd as ik het over vruuger heb. En dan houw ik wijselijk munne mond. Hij het gelijk, mar ik vein 't nog steeds schòn um af en toe dingen te vergelijken mee vruuger. Nie um da ik ouwer wor, mar gewoon aon de schònne herinneringen van toen.

Treeske van de Zeelberg

treeske4@gmail.com

Meer berichten




Shopbox