De mannen van het eerste uur bij de buurtbus. V.l.n.r. Eeg van Rooij, Cleem van Asten en Cor de Kinderen. Foto: Jurgen van Hoof
De mannen van het eerste uur bij de buurtbus. V.l.n.r. Eeg van Rooij, Cleem van Asten en Cor de Kinderen. Foto: Jurgen van Hoof (Foto: Jurgen van Hoof)

Buurtbus Borkel en Schaft vijftien jaar

Ton van Helvoort

Tachtig vrijwilligers als chauffeur

De buurtbusvereniging Borkel en Schaft bestaat vijftien jaar. Werd er aanvankelijk met maar één bus gereden, inmiddels is het aantal buurtbussen uitgebreid naar vier.

Borkel en Schaft - Drie chauffeurs die vanaf het eerste moment als vrijwilliger op de bussen rijden, Eeg van Rooij, Cor de Kinderen en Cleem van Asten, hebben besloten toch even stil te staan bij de start. "Inmiddels alweer vijftien jaar geleden", zegt Eeg van Rooij, die destijds het initiatief voor de buurtbus nam.

"De officiële startdatum is 10 mei 2004. Er werd een oproep gedaan voor vrijwilligers die als chauffeur op die eerste lijndienst zouden gaan rijden." Tot ieders verbazing kwam er een groot aantal aanmeldingen. "Vergis je niet", zegt Eeg. "Er komt echt wel iets bij kijken. De kandidaten worden gekeurd en moeten bereid zijn om ook op minder goede uren chauffeur te zijn. Dat was voor niemand een probleem."

De drie krijgen nog wel eens de vraag waarom ligt de basis in Borkel en Schaft. Achteraf heel logisch: om de eenvoudige reden dat Borkel en Schaft verstoken was van openbaar vervoer. "Toen na korte tijd bleek dat een verdere uitbreiding niet kon uitblijven, kwam er een bus bij." Weer werd er enthousiast gereageerd op de vraag naar nieuwe chauffeurs. "Vergeet niet dat er vooral op medisch gebied een strenge keuring is", zegt Cor de Kinderen. Toch lukte het weer. Zonder echte problemen.

En zo ging in 2010 de tweede buurtbus rijden. "In totaal waren er toen al veertig chauffeurs. Onder onze vrijwilligers is nauwelijks verloop. En men gaat elke dag met veel plezier aan de slag", zegt Van Asten. "Het is niet alleen een kwestie van een busje rijden. Vaak hebben de bezoekers ook behoefte aan een praatje." Natuurlijk mag daarbij de verkeersveiligheid niet in het gedrang komen. "Uiteindelijk heb je als chauffeur de verantwoording voor acht personen in één busje." Dat is het maximum. "Ook als het regent", zegt hij met een lach. De meesten van de passagiers zijn oudere mensen. "Dat is nu juist het fijne aan onze buurtbus", zegt Eeg. "Wat is er nu mooier dan oudere mensen, ook als ze met een rollator zijn, te kunnen helpen?"

Een derde bus kon uiteindelijk ook niet uitblijven. "Waar moeten oudere mensen regelmatig naar toe? Inderdaad: naar het ziekenhuis." Op verzoek kwam er een derde bus. Een lijn naar het MMC in Veldhoven. "En weer kwam de vraag naar nieuwe chauffeurs en weer kwamen er voldoende aanmeldingen." De mannen vinden het heel typisch dat de chauffeurs ook van buiten de gemeente Valkenswaard komen. "Inmiddels is het aantal passagiers van 17.000 in 2004 opgelopen naar 41.000. "En nog steeds groeit de buurtbus. Het zal dan ook niemand verbazen als we naar de 50.000 passagiers gaan." Kortgeleden is er een vierde bestemming bij gekomen. Nu rijdt de bus ook naar het ziekenhuis in Geldrop. "En ook nu weer waren er meer dan genoeg nieuwe aanmeldingen voor de rol van chauffeur. Allemaal vrijwilligers. Hulde!"

Meer berichten