Foto:

Voedselbank naar Geenhovensedreef

Ton van Helvoort

Bet de Kort: 'Het is nog wennen'

Zo'n 11.000 vrijwilligers zorgen in Nederland wekelijks voor bijna 40.000 voedselpakketten. Dat gebeurt vanuit meer dan honderd locaties. Een van die voedselbanken staat in Valkenswaard. In 2004 gaf Bet de Kort de eerste aanzet tot deze voedselbank, die onlangs verhuisde.

Valkenswaard - Ze noemde haar 'kindje' De Boodschappenmand. Eerst deed ze alles in huis, later in een garage in de tuin. De Kort heeft intussen roerige tijden achter de rug. Naast haar zorgen over een nieuw pand voor De Boodschappenmand heeft haar gezondheid een zware stempel op haar dagelijks leven gedrukt. "Men leert ermee te leven", zegt ze, terwijl duidelijk aan haar te zien is dat het nog lang geen 100 procent is met haar gezondheid. Ze wil er verder weinig over kwijt. "Maar één ding is zeker: de voedselbank in Valkenswaard zal blijven bestaan zolang ik nog de kracht heb om een deel van mijn energie daarvoor aan te wenden", zegt ze.

Natuurlijk is de voedselbank niet alleen Bet de Kort. "Mijn dochter Mariëtte loopt al een poos mee om het reilen en zeilen ook te leren. Daarnaast hebben we ongelooflijk gemotiveerde vrijwilligers, die nooit zullen opgeven. Dat mag ook eens best gezegd worden. We hebben een heel vervelende periode achter de rug." Het voormalige pand aan de Barentszstraat was namelijk niet langer veilig genoeg. Ondanks aanpassingen en extra onderhoud door de gemeente moest er naar een ander onderkomen worden uitgekeken. "Dat was niet gemakkelijk. De Barentszstraat lag voor ons werk gunstig, met ruime parkeermogelijkheden. En wat ook belangrijk is: een beetje buiten het centrum. Dat heeft natuurlijk mede met de privé-omstandigheden van onze bezoekers te maken.

Geenhovensedreef 30 is nu het adres van de voedselbank. "Een mooi en ruim pand. Daar valt niets op aan te merken. Toch denk ik dat de voedselbank voor soberheid staat, en niet voor een gebouw met glanzende vloeren. Ik mis daar de warmte die we wel hadden aan de Barentszstraat. Maar wellicht komt dat nog, omdat het nu nog allemaal nieuw is", denkt Bet.

"Ik loop hier nog steeds wat zoekend rond en kan moeilijk mijn weg vinden." Het is ook vlug gegaan. "Juist in de drukke tijd rond kerstmis moesten we verhuizen. Ik denk dan, hadden we nu echt niet veertien dagen kunnen wachten. Nu moesten we de bezoekers voor twee weken levensmiddelen meegeven. En neem nu maar van mij aan dat, ondanks de zware druk op onze vrijwilligers, er niemand van de 140 bezoekers iets tekort is gedaan."

Ja, nog altijd minimaal 140 gezinnen. "En dat in een tijd waarin de bomen kennelijk tot in de hemel groeien. Maar is dat ook zo?", vraagt Bet zich af. "Of zijn die hoge bomen wellicht alleen voor de 'hogeren' in onze maatschappij? Hoe dan ook, gelukkig zijn wij er nog. Mijn gezondheid is weliswaar erg belangrijk, maar mijn wil om mensen te helpen die het echt nodig hebben overheerst alles."

Meer berichten