Het is zoals het is

Het is druk in de raadzaal van Valkenswaard. De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen wordt tegen middernacht bekend gemaakt. Het lijkt veel drukker dan bij de nieuwjaarsreceptie. Familie en partijleden staan gegroepeerd om hangtafels bij hun lotgenoten. Tijdens het oplezen van de resultaten klinken er kreten van verbijstering of enthousiasme.

"We hadden een goed team", zeggen de lijsttrekkers. De stemmen worden snel vertaald naar zetels. Lijstjes worden ingevuld en conclusies worden getrokken. Lijsttrekkers schakelen snel in positieve modus en maken van een verlies toch nog een winst. Knap als je dat zo kunt. Duidelijk laten de cijfers zien dat de trekkers van de coalitie, H&G en CDA, de meeste stemmen verloren hebben. Ook Valkenswaard Lokaal verliest hevig, terwijl de twee nieuwe partijen met gemak drie zetels halen.

De VVD en PvdA winnen terwijl ook die deel uitmaakten van de coalitie. D66 kan zich, ondanks een verlies, staande houden met één zetel. Er wordt gerekend en geteld in de raadzaal. Al snel komt het gerucht dat H&G en CDA vooraf al besproken hebben dat ze samen door willen gaan. "We hoeven eigenlijk niet te onderhandelen", zeggen enkele nieuwe raadsleden. Maar is dat zo? Hebben de inwoners van Valkenswaard dan geen signaal afgegeven. Slechts 52% vond het de moeite waard om te gaan stemmen. Dat moet je toch aan het denken zetten als politicus. De coalitie moet een verlies incasseren terwijl volledig onbekende en nieuwe partijen, zoals Vitaal Valkenswaard en Samen voor Valkenswaard, kennelijk zonder moeite een of meerdere zetels halen.

Kan het niet anders? Het is toch gewoon een kwestie van tellen. Voor de meerderheid heb je 12 raadszetels nodig. Nou, die zijn eenvoudig te vinden. Als fractieleiders in debatten zeggen niemand uit te sluiten dan kunnen ze dus met iedereen samen gaan werken. Of is die eerste belofte al een eerste leugen? Houden persoonlijke verhoudingen samenwerking soms tegen? Ook na de verkiezingen. Was het dan niet eerlijker te zeggen met wie je wel en met wie je niet samen wilt werken?

Dat zou dan wel zo helder zijn voor de kiezer. Misschien moeten we eerst de hanen het gevecht laten voeren. Als er dan een overeenkomst is tussen meerdere partijen zouden we dat ook weer aan de kiezer kunnen voorleggen. Zou dat met een lokaal referendum kunnen? De raadsleden vertegenwoordigen immers 13.000 inwoners.

Misschien willen die wel heel iets anders dan de uitkomst van de besprekingen. Nu zullen de fractieleiders wel zeggen dat ze niet elke keer terug gaan naar hun kiezers, omdat ze mandaat hebben gekregen. Maar zit hem daar nou net niet de kneep? Je kunt klagen over de opkomst, maar als politicus ben je daar zelf debet aan. Wat deden de winnende partijen anders dan partijen die kiezers verloren? Wat kunnen we daarvan leren? Plakkaten plakken en fietsen stallen helpt niet blijkt uit de cijfers. Nee, Valkenswaard heeft zijn keuze gemaakt. Nu is het de beurt aan de fractieleiders om die keuze te vertalen in het belang van onze prachtige gemeente.

Meer berichten




Shopbox