Foto:

Bestuurlijk verantwoordelijk

In de afgelopen maanden zien we steeds meer dat er door oplettende burgers, kritische Kamerleden en gemotiveerde onderzoeksjournalisten feiten aan het licht worden gebracht die anders zijn dan door bestuurders zijn voorgesteld. Het lijkt een trend te worden. Bestuurders stellen de zaken vaak anders voor dan ze zijn. Waarschijnlijk om juridische aansprakelijkheid te voorkomen of vertragen. Vaak zijn de beweringen zodanig dat iedere burger meteen snapt dat de bestuurder ‘staat te jokken’. Zo ging het met het bekende bonnetje van Opstelten en Teeven, met de burgemeester van Den Haag over de Nieuwjaarsvuren, de ministers over het handelen van de Belastingdienst. En ons eigen college verzuimde onderzoek naar de beweringen over de kiosk, stelde zaken anders voor bij burgers over verkeersbesluiten bij de Westparallel, onze burgemeester schatte de rechtmatigheid van enkele raadsvergaderingen anders in en het college maakt nauwelijks voortgang om het Eurocircuit te behouden. Zo maar wat zaken waarbij iedereen een klein of groot vraagteken stelt. Het lijkt gemeengoed te worden dat bestuurders zaken anders voorstellen. Komt de bestuurder in de problemen dan wordt snel de toevlucht gezocht in een onafhankelijk onderzoek. Vertragen en versluieren. En dan begint het weer opnieuw. Zo bleek de Nationale Ombudsman diverse documenten niet gekregen te hebben en de commissie Donner worden belangrijke documenten onthouden door het Ministerie van Financiën. Leden van de Tweede Kamer krijgen niet de gevraagde informatie of alleen na langdurig aandringen. Die werkwijze begin je nu ook terug te zien op lokaal niveau. In een buurgemeente is het vertrouwen in de burgemeester al enkele weken opgezegd zonder daarover de gemeenteraad te informeren. Stukken gevraagd door raadsleden komen niet of te laat en een beetje jokken is niet erg. Met de steun van de meerderheid heb je toch niets te vrezen. Verantwoording afleggen is misschien een wassen neus. Je beroept je op voortschrijdend inzicht, nieuwe informatie, aanvullend overleg, kortom: “Ik kon er niets aan doen”. Komt de bestuurder daar zo maar mee weg? De meerderheid beschermt de bestuurder en roept dat ze zaken echt anders zien. Wordt het toch weer eens tijd dat normen en waarden terug komen in onze samenleving? Zouden de bestuurders wellicht verantwoordelijk en aansprakelijk kunnen worden gesteld voor hun doen en laten? Besturen heeft met een geweten te maken, gevoed door waarden en normen en een bepaald moreel besef. Roepen dat er ondermijning is en dan niet overgaan tot handhaving, dat crimineel geld wordt afgenomen terwijl hiervan slechts een klein deel kan worden geïnd, dat je overleg voert, maar alleen om daarmee te voldoen aan je wettelijke plicht! In deze beangstigende tijd moet je blindelings kunnen vertrouwen op je volksvertegenwoordigers en bestuurders. Helemaal zonder vraagteken. Het zal nog lang duren voordat journalistiek overbodig is en burgers weer vertrouwen hebben in hun bestuurders. Tenzij wij bereid zijn de bestuurders aan te spreken en weg te sturen. Een moreel appel op de volksvertegenwoordigers die er niet voor zichzelf maar voor de kiezers behoren te zitten. Anders moeten wij dat in 2022 bij de verkiezingen laten blijken.

www.politiekcafevalkenswaard.nl

Column Politiek Café Valkenswaard

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden